Inteligencja emocjonalna i techniki mentalne w psychosyntezie

Narzędzia mentalne opierają się na psychologii, filozofii inteligencji emocjonalnej, terapii zachowań oraz terapii poznawczej. Najbardziej znanym autorem opracowań technik mentalnych i medytacyjnych jest trener Jacek Ponikiewski, który odkrywa tajemnice magii uważając ją za współczesną naukę. Przytacza wiele dowodów na stosowanie tzw. manipulacji neuroperswazyjnej. W swoich publikacjach wyjaśnia krok po kroku na czym polega zjawisko mentalizmu, telekinezy, telepatii, ukrytej hipnozy, prekognicji (jasnowidzenia), „paranormalnych zdolności” i innych technik tworzenia iluzji, a zapoznając czytelnika z metodami kontroli umysłu, ciała i podsuwając mu gotowe rozwiązania opisujące zagadnienia błyskawicznych indukcji hipnozy scenicznej.

Mentazlim J. Ponikiewski

Dzięki książce pt.: „Mentalizm. Perswazja służb specjalnych w życiu codziennym i w biznesie” można:

– nabyć arsenał nietuzinkowych technik wywierania wpływu, od werbalnych do analizy napięcia mięśniowego rozmówcy lub analizy hormonalnej na podstawie stanów emocjonalnych;
– zbudować własną sylwetkę mentalną, dzięki której działania są skutecznie i zgodne z wyznawanymi wartościami;
– pracować z energią, dzięki ćwiczeniom mentalnym pochodzącym z początków cywilizacji zachodniej;
– zapoznać się z medytacjami, które są potwierdzone naukowo i bazują na naukowej analizie.

POJĘCIE MENTALIZMU

Mentalizm – kategoria sztuki iluzji reprezentowana przez iluzjonistów mentalistów, umożliwiająca wywoływanie zjawisk pozornie nadprzyrodzonych – telepatii lub jasnowidztwa. Nie ma związku z parapsychologią. Mentalista jest w stanie sprawić wrażenie telepatii oraz prekognicji dzięki wykorzystaniu techniki zimnego i gorącego odczytu, odczytywaniu mowy ciała, stosowaniu przekazów podprogowych, rzadziej sugestii i hipnozy oraz mnemoniki. Znajomość tych dziedzin i wiedza dotycząca wykorzystania iluzji kognitywnych oraz psychologii, pozwala osiągnąć pozornie niesamowite efekty sprowadzające się głównie do oszukania widza, dzięki jego nieświadomości ograniczeń percepcji i wspomnianych wcześniej błędów poznawczych.

HISTORYCZNI MENTALIŚCI

Znanych jest wiele przypadków rzekomego wywierania wpływu na ludzkie działania. Adolf Hitler podobno znajdował się pod wpływem Erika Jana Hanussena, a Józef Stalin miał być manipulowany przez Wolfa Messinga.

Erik Jan Hanussen, właśc. Hermann Steinschneider – austriacki iluzjonista i mentalista pochodzenia żydowskiego, uznawany za jasnowidza i utrzymujący kontakty z nazistami. Trafnie przepowiedział dojście Adolfa Hitlera do władzy w styczniu 1933 i pożar w Reichstagu w lutym 1933; przez prasę lewicową został nazwany „prorokiem Hitlera”. Gdy przebywał ranny w szpitalu po walce na froncie podczas I wojny światowej, zabawiał pacjentów pokazami hipnozy lub stawianiem horoskopów. Po zakończeniu wojny stworzył objazdowy spektakl. W Berlinie występował w seansach hipnozy i czytania myśli, pracował również dla klientów indywidualnych. W swojej pracy miał używać podsłuchów. Założył własne pismo okultystyczne Hanussens B. W. Hellseher Zeitung, w którym publikował analizy astrologiczne politycznego życia Niemiec, a także porady indywidualne. Niektóre prognozy polityczne Hanussena okazywały się trafne. Hanussen utrzymywał kontakty z przywódcami SA – (Oddziały Szturmowe NSDAP) i miał im często udzielać pożyczek (m.in. szefowi berlińskiej policji von Helldorfowi). Czasami współpracował z medium Marią Paudler. Prawie miesiąc po pożarze gmachu Reichstagu, 24 marca 1933, Karl Ernst wydał rozkaz aresztowania Hanussena. Został zabity w niewyjaśnionych okolicznościach, a jego ciało odnaleziono w lesie pod Berlinem. Według jednej z teorii, Hitler miał zlecić zabójstwo Hanussena, według innej Ernst działał na własną rękę lub na zlecenie von Helldorfa, natomiast zabójstwo Hanussena miało tak wzburzyć Hitlera, że ten wydał rozkaz zabicia Ernsta.

Wolf Messing – polski i radziecki jasnowidz żydowskiego pochodzenia o rzekomych zdolnościach telepatycznych. Dzieciństwo spędził w rozjazdach wędrownych cyrków po Polsce, podczas których regularnie brał udział w pokazach cyrkowych jako hipnotyzer. Pod koniec życia napisał i wydał pamiętniki, z których większość informacji nie znalazła potwierdzeń w drodze badań archiwalnych. Jego rosnąca sława w dzieciństwie przyciągnęła uwagę Alberta Einsteina. Fizyk zaprosił nawet Messinga do swojego domu, wraz ze znanym psychoanalitykiem Zygmuntem Freudem. Obaj naukowcy zaczęli przeprowadzać eksperymenty. W swoim życiu spotkał wielu innych sławnych ludzi, np. Mahatmę Gandhiego – w 1927 roku. W okupowanej Warszawie rozwieszano hitlerowskie ulotki z nagrodą w wys. 200 000 marek za jego schwytanie. Hitlerowcy nie zapomnieli, iż w 1937 r. publicznie ogłosił, że jeśli Hitler zaatakuje Związek Radziecki i III Rzesza przegra wojnę. W Związku Radzieckim kontaktował się z Józefem Stalinem i szefami NKWD oraz innymi politykami, co obfitowało w stresujące sytuacje, ale nigdy nie został zesłany do łagrów, czy więzienia.

TECHNIKI MENTALNE

Techniki mentalne są najbardziej zaawansowaną sferą z zakresu wywierania wpływu za pomocą gestu, słowa oraz innych bodźców, które wpływają na podświadomość, ośrodki wydzielania hormonów stresogennych, czy odpowiedzialnych za radość i bezpieczeństwo. Wśród nich są: wytwarzanie toru centralnego w jaźni rozmówcy, analiza poziomu stresu i mechanika mięśni, negocjacje hipnotyczne, typy stylów negocjacyjnych, metoda BATANA, sztuka zarządzania zespołem, tworzenia struktury i ideologii instytucji, koptyjskie techniki medytacji itp.

Wszystkie przedstawione w „Mentalizmie” metody są technikami potwierdzonymi naukowo przez współczesną neuroimmunologię, genetykę i fizykę, stanowią też prywatną przygodę autora, który wyleczył się medytacjami z przypadłości nieuleczalnej.

Jedną z technik zaczerpniętych z mentalizmu i metod prohipnotycznych jest perswazja hipnotyczna, skutecznie wykorzystywana od lat zarówno w reklamie i marketingu, jak i w rozmowach biznesowych. Aby stosować je efektywnie, należy najpierw rozwinąć własną sylwetkę werbalną i pozawerbalną.

Manipulacja neuroperswazyjna J.PonikiewskiTechniki wywierania wpływu słowami lub niezauważalnymi gestami autor przedstawia w drugiej książce pt. ”Manipulacja neuroperswazyjna”. Prezentowane tu umiejętności wykorzystują służby specjalne wielu państw do wyciągania głęboko skrywanych informacji od osób zagrażających bezpieczeństwu publicznemu. “Dzięki obserwacji ekspresji pozawerbalnej ludzi można dowiedzieć się, kto co naprawdę myśli. Przekaz pozawerbalny stanowi 80% komunikatów, które nadajemy. Nadawanie kodów jest niekontrolowane, a zatem stanowi dla osoby chcącej wywrzeć presję idealny cel. Dzięki rozszyfrowaniu tych aktów, można wejść w umysł rozmówcy i zrozumieć jego prawdziwe zdanie na dany temat lub skrywany stan emocjonalny. Jeżeli podczas negocjacji na podstawie małego gestu rozpoznamy wewnętrzny stan naszego partnera, wiemy, co i jak mówić, aby osiągnąć swoje cele. Wykrywając lęk, dajemy bezpieczeństwo.”

Książka zapoznaje czytelnika z metodami czytania w myślach, rozpoznawania typów osobowości rozmówców, szkicowania „tabel korzyści” oraz „map psychologicznych”, metod wywierania wpływu poprzez oddziaływanie gestem i słowem (w tym pisanym), wpływania na ludzkie odruchy podświadome i kodowanie pamięci neurotycznej rozmówcy, technik pytań podprogowych, prostych sposobów na podniesienie tętna pozytywnego/negatywnego oraz pobudzenia kory nadnercza, uwolnienia ogromnych ilości adrenaliny i dopaminy do krwi, głosu wzbudzającego pożądane emocje i pobudzenia innych do działania zgodnego z oczekiwaniami. Ponadto przemowy, postawy ciała i trików, przenoszenia procesów myślowych rozmówcy w odpowiednie rejony mózgu, celów ludzkich podświadomych zachowań bazujących na automatycznym porządkowaniu przez mózg informacji, a także autowaloryzacji i dysonansie poznawczym, dalej: “sprzedaży” siebie, tak by dowolnie wybrana osoba “kupiła” wszystko, co jej zaproponujemy, najlepszych technik manipulacji o podłożu psychologiczno-społecznym i wiele innych. Arsenał manipulacyjny jest przeogromny i dlatego bardzo ważne dla samego autora jest, aby książka nie znalazła się w nieodpowiednich rękach.

Warto sobie w tym momencie przypomnieć na czym polega sukces, prawdziwa niezależna wolność myśli i jednostki, w tym historię przełomową dziejów oraz ideologię narodowego socjalizmu dyktatora III Rzeszy niemieckiej – Adolfa Hitlera, czy też głównego twórcę faszyzmu – Benito Mussoliniego, którego ekspansjonistyczna polityka i sojusz z nazistowskimi Niemcami doprowadziły do wybuchu II wojny światowej i milionowych strat w ludziach. Z narzędzi nam dziś dostępnych należy więc korzystać świadomie, roztropnie i mądrze, bo to nie magia, lecz nauka okazała się niezastąpionym narzędziem dla najwybitniejszych negocjatorów, najbardziej znanych polityków i potężnych liderów biznesu, a także służb specjalnych i elitarnych jednostek bojowych.

SZTUKA ILUZJI

Sztuką iluzji nazywa się gałąź sztuki estradowej, w której środki wyrazu artystycznego tworzone są w oparciu o umiejętności wywoływania zjawisk pozornie sprzecznych z prawami fizyki, przy zastosowaniu różnorakich sposobów odwracania uwagi widzów od właściwych działań artysty, szczególnie poprzez zakłócenie logicznego wnioskowania z sugerowanych przez artystę czynności. Reprezentantami tej sztuki są: iluzjoniści, mentaliści oraz prestidigitatorzy (manipulatorzy), jednak każdego z nich ogólnie nazywa się iluzjonistą. W języku potocznym błędnie reprezentantów sztuki iluzji nazywa się magikami.

Iluzjoniści często w jednej sztuczce łączą ze sobą wiele różnych efektów. Sztuka iluzji swój sukces opiera na zaskoczeniu i zadziwieniu widza. Dlatego ważne jest zachowania sekretu wykonania triku, który nie może być znany publiczności. Zawodowi iluzjoniści nie ujawniają sekretów swoich trików z prostej przyczyny – zazwyczaj je opatentowują. Upublicznienie sekretu traktują jak kradzież własności intelektualnej. Przeciwnicy tajników wykonania triku iluzjonistycznego argumentują, że ten z kolei nie jest utworem w rozumieniu prawa autorskiego: utworami są natomiast nagrania pokazów iluzjonistycznych (Ochroną objęty może być wyłącznie sposób wyrażenia; nie są objęte ochroną odkrycia, idee, procedury, metody i zasady działania oraz koncepcje matematyczne).

W 1998 roku amerykańska telewizja FOX wyemitowała cykl programów ujawniających sekrety niektórych trików (program Magia bez tajemnic emitowany w Polsce w 2006 roku w telewizji Polsat), co wzbudziło liczne kontrowersje w świecie iluzjonistów. W programie Zamaskowany Magik (którego tożsamość została na koniec ujawniona – był nim Val Valentino) wyjawił sekrety wielu znanych – lecz tylko klasycznych trików. Powodem jego decyzji była podobno chęć wymuszenia na iluzjonistach większej kreatywności w tworzeniu nowych trików, ponieważ znaczna część współczesnej iluzji to patenty stworzone jeszcze w XIX i XX wieku.

Mentalizm stwarza pozory telepatii, dzięki wykorzystaniu zimnego odczytu i obserwacji mowy ciała. Do najwybitniejszych mentalistów zaliczani są Derren Brown, Criss Angel, Banachek, Uri Geller i Keith Barry.

Jeden z komentarzy autora „mindreading” na stronie: http://www.forummagic.pl brzmi: „Cassidy w swoich publikacjach pisze, że jest różnica między mentalizmem a magią mentalną. Wyjaśnia to w ten sposób: jeśli widz po obejrzeniu triku zadaje sobie pytanie ,, jak on to zrobił?” i uznaje to za trik, to mamy do czynienia z magią mentalną. Natomiast gdy widz zadaje sobie pytanie ,,czy on nabył te zdolności, czy z nimi już się urodził?” to wtedy mamy do czynienia z mentalizmem. Czyli w zasadzie są to bardziej wyrafinowane efekty, takie jakie wykonuje np. Derren Brown. To dość ciekawe, bo sam Cassidy wykorzystuje w swoich pokazach głównie triki z tej pierwszej kategorii, czyli billet reading, book test, triki z kostkami do gry. Według mnie, nie jest to mentalizm, ale magia mentalna. Mimo to prawie wszystkie jego książki noszą nazwę ,,sztuka mentalizmu”. Co o tym sądzicie?

HIPNOZA I BŁYSKAWICZNE INDUKCJE HIPNOZY

Jak zahipnotyzować kogoś, kto nie chce zostać zahipnotyzowany?

Największe wrażenie robią błyskawiczne indukcje hipnotyczne. Stan hipnozy można z łatwością wywołać w zaledwie parę sekund. Tylko część ludzkiego umysłu działa świadomie. Natomiast druga nieświadoma część wykonuje polecenia i zadania. Świadomość filtruje treści. Gdyby tak nie było i każda sugestia trafiałaby bezpośrednio do nieświadomej części naszych umysłów i bylibyśmy bezwolni jak kukiełki. Jeżeli często wykonujemy jakąś czynność w ten sam sposób, to bardzo prawdopodobne jest, że jej sterowaniem zajęła się właśnie twoja nieświadomość. Zalicza się do niej: chodzenie, prowadzenie samochodu, wiązanie sznurowadeł, ubieranie się itd. Nasza nieświadoma część umysłu wykonuje bez zbędnych pytań program. Błyskawiczną indukcję hipnozy można więc porównać do „wirusa”, którego „doklejamy” do pewnego wzorca w taki sposób, aby całkowicie ominąć świadomy filtr, czyli do sposobów „wkładania” w czyjąś głowę sugestii i poleceń tak, aby były całkowicie niewidzialne dla jego świadomości. Zaczyna się od hipnotyzowania osób, które nie wiedzą, że właśnie są hipnotyzowane przez tzw. „podwójnie ukrytą hipnozę”. Najpierw ćwiczy się hipnozę by móc bez stresu nabrać wprawy, potem techniki ukrytej hipnozy, która oznacza że nie trzeba uprzedzać swojego rozmówcy (obiektu eksperymentu) o wprowadzaniu do stanu hipnozy, lecz od razu przystępuje się do hipnozy.

Przykład hipnozy i siły sugestii

Wystarczy zadać sobie pytanie jak smakuje ogromna, soczysta, żółciutka cytryna. W magii słów jesteśmy poddawani sugestii polegającej na wykonywaniu poleceń i wyobrażeniu sobie, jak na wszystkie strony rozpryskuje się sok z tej zdrowo wyglądającej, apetycznej cytryny, gdy kroimy ją na pół, a biorąc tylko połówkę i zatapiając w niej ze smakiem zęby, skąd najwięcej trafia i tak do naszych ust. Mimo że w rzeczywistości opisywana cytryna istnieje tylko w naszej głowie, to wyobrażenie o niej wywołuje faktyczny efekt fizjologiczny i wydzielanie śliny.

ROLA ZIMNEGO I GORĄCEGO ODCZYTU

Zimny odczyt (cold reading) – zbiór technik używanych przez iluzjonistów i wróżbiarzy do określania i podawania szczegółowych informacji o innych osobach, często w celu przekonania ich, że odczytujący wie o nich znacznie więcej, niż faktycznie. Inaczej mówiąc to technika wywoływania wrażenia, że wiemy o danej osobie więcej, niż w rzeczywistości. Opiera się ona na znajomości uniwersalnych pragnień ludzkich i funkcjonowania umysłu, specjalnym wykorzystaniu języka poprzez odpowiednie formułowanie zdań, nawet jeśli odczytujący nie wie wcześniej nic o osobie poddanej odczytowi. Z pomocą tych technik może szybko uzyskać dużą ilość informacji. Na takich twierdzeniach powstają horoskopy i na tej samej zasadzie pracują wróżki, które do ogólników dodają to, co zaobserwowały z mowy ciała, ubioru, wyciągając wnioski, a tak jak jak robił to Sherlock Holmes.

Podświadomy zimny odczyt

Ludzie mający talent do obserwowania innych mogą czasem zupełnie nieświadomie stosować w rozmowach powyższe techniki. Gdy po kilkuset takich odczytach ich umiejętności rosną, mogą sami zacząć wierzyć, że rzeczywiście potrafią czytać ludziom w myślach.

Gorący odczyt opiera się na tym, co już wcześniej przed „seansem” udało nam się uzyskać o danej osobie. Może to być wcześniejszy wywiad środowiskowy. Najczęstszą formą korzystania z „gorącego odczytu” jest dziś Google lub Facebook. Trafność odczytu można wzmocnić przez gorący odczyt i uważne analizowanie mowy ciała badanego, jego ubioru, uczesania, pochodzenia, sposobu mówienia itp.

METODA ODCZYTU

Przed rozpoczęciem właściwego odczytu odczytujący zwykle stara się uzyskać współpracę z badanym. Odczytujący zadaje potem kolejne pytania używając różnych wariacji metod. Badany odpowiadając na te pytania ujawnia dodatkowe informacje, które są wykorzystywane przez odczytującego przy zadawaniu kolejnych pytań. Umiejętnie odczytujący wykorzystują nawet bardzo nieznaczne wskazówki pochodzące z wyrazu twarzy i mowy ciała, głosu. Choć odczytujący może dorzucać jakieś informacje od siebie, większość wypowiedzianych faktów pochodzi od badanego i jest jedynie przeformułowywana przez odczytującego.

TECHNIKI ODCZYTU

Ostrzeliwanie – technika najczęściej wykorzystywana w telewizyjnych wystąpieniach i przemawianiu do tłumu. Występujący wygłasza dużą ilość ogólnikowych informacji (z których część na pewno jest prawdziwa albo bliska prawdy), obserwuje reakcje badanych (zwykle mowę ciała) i uściśla swoje wypowiedzi, rozwijając te fragmenty, na które publiczność najlepiej reagowała. Nazwa tej techniki oddaje jej główną ideę – w czasie bitwy wystrzelenie dużej ilości pocisków w okolice celu daje duże prawdopodobieństwo, że któryś z pocisków trafi. Można zakładać w ciemno, że prawie każdy stracił kiedyś jakiegoś krewnego albo że zna co najmniej jedną osobę o popularnym imieniu.

Przykładowe zdania zdradzające ostrzeliwanie:

  • „Widzę problemy z sercem u seniora rodu, ojca, dziadka, może wuja… Widzę ból w klatce piersiowej u starszego mężczyzny w twojej rodzinie”.
  • „Widzę kobietę, z którą nie jesteś spokrewniony. Ktoś, kogo pamiętasz z dzieciństwa, przyjaciółkę matki, macochę.        
  • „Widzę ciemność w jej klatce piersiowej, raka albo chorobę serca”.
  • „Widzę starszego mężczyznę w twoim życiu, który chce ci przekazać, że choć czasem mieliście konflikty, to wciąż ciebie kocha”.
  • „Twoja obecna praca nie satysfakcjonuje cię w pełni”.

Sformułowania horoskopowe to zdania, które wydają się opisywać konkretną osobę, a w rzeczywistości składają się wyłącznie z ogólników i faktów odnoszących się do znacznej grupy ludzi. Zwykle są wypowiadane w sposób pozwalający doprecyzowywać je na bardzo wiele sposobów, zostawiając pole do wycofania się z czegoś nieprawdziwego. Ich zadaniem jest prowokowanie słyszących do doprecyzowania tak, aby umożliwić stworzenie dłuższych i szczegółowych opisów osoby.

Przykładowe zdania horoskopowe:

  • „Wyczuwam, że czasem czujesz się niepewnie, szczególnie w otoczeniu osób, których dobrze nie znasz”.
  • „Trzymasz w domu mnóstwo nieuporządkowanych starych fotografii”.
  • „W dzieciństwie miałeś nieprzyjemne zdarzenie z udziałem wody”.
  • „Masz problem z przyjacielem albo krewnym”.
  • „Twój ojciec zmarł po ciężkiej chorobie”.

Jeśli badany jest wystarczająco stary, jest duża szansa, że nie ma już ojca. Ostatnie zdanie obejmuje znaczną większość przyczyn śmierci, więc można je wygłosić bez większego ryzyka, że będzie nieprawdziwe.

Tęczowy fortel (ang. the rainbow ruse) to spreparowane zdanie, które opisuje jakąś cechę i jednocześnie jej przeciwieństwo. Wygłaszając je, odczytujący niejako „obejmuje wszystkie możliwości” i wydaje się właściwie odgadywać osobowość badanego, choć w rzeczywistości to, co powiedział, jest niejasne i wewnętrznie sprzeczne. Wykorzystuje się przy tym fakt, że cechy osobowości zwykle nie są mierzalne i że praktycznie każdy doświadcza obu stron pewnych emocji. Ta technika jest powszechnie wykorzystywana przez wróżbitów i astrologów.

Zdania tego typu mogą wyglądać następująco:

  • „Zwykle jesteś pogodną i pozytywnie nastawioną osobą, ale był czas, kiedy nie byłaś zbyt szczęśliwa”.
  • „Jesteś dobrą i uczynną osobą, ale kiedy ktoś straci twoje zaufanie, to potrafisz naprawdę się wściec”.
  • „Powiedziałbym, że często jesteś cicha i nieśmiała, ale w dobrym nastroju możesz łatwo stać się centrum uwagi”.

Odczytujący może wybrać dowolną cechę osoby, wymyślić jej przeciwieństwo, a potem połączyć je razem w jednym zdaniu, sugerując, że strony zależą od czasu, nastawienia czy humoru.

Siła perswazji i inteligencja emocjonalna

Daniel Goleman w artykule opublikowanym w Harvard Business Review „Co czyni Cię przywódcą?” w sposób niezwykle precyzyjny i wiarygodny rozwiewa mity na temat przywództwa. Udowadnia on, że nie tylko IQ oraz umiejętności techniczne (czyli potocznie „znajomość fachu”), ale to inteligencja emocjonalna oraz jej składniki mają decydującą rolę w określeniu, czy ktoś jest dobrym czy złym przywódcą. Często zdarza się bowiem, że osoba o bardzo wysokim poziomie IQ i ogromnych umiejętnościach technicznych awansuje na stanowisko, na którym trzeba umieć kierować ludźmi ponosząc klęskę. Z kolei osoby o przyzwoitym poziomie IQ i solidnych umiejętnościach technicznych świetnie sprawdzają się na stanowiskach menegerskich. Dlatego też większość dużych firm zatrudnia specjalistów do opracowywania tzw. „modeli kompetencji”.

Każdy lider powinien być przynajmniej dobry w tym co robi, ale badania pokazują, że nie jest to podstawą. Bardziej istotną rolę odgrywa inteligencja emocjonalna, która składa się z pięciu podstawowych elementów i może być rozwijana, co rozwiewa mit o tym, że przywództwa nie można się nauczyć. Wymaga to specyficznego podejścia, gdyż to układ limbiczny (regulujący nasze uczucia, emocje i popędy) odpowiedzialny jest za elementy składowe IE. Mogą to być: rozwijanie własnej osobowości, umiejętność motywowania, poprawa relacji z innymi i wiele innych.

PIĘĆ ELEMENTÓW INTELIGENCJI EMOCJONALNEJ

1. „Potrafię”/Samoświadomość – umiejętność rozpoznawania i rozumienia własnych nastrojów (także ich źródła), impulsów i emocji oraz ich wpływu na inne osoby (co za tym idzie relacje międzyosobowe i efektywność pracy). Cechy charakterystyczne tej cechy to przede wszystkim wiara w siebie (silne poczucie własnej wartości), realistyczna samoocena oraz autoironiczne poczucie humoru.

2. „Jestem panem swoich emocji”/Samokontrola – zdolność panowania nad emocjami, popędami, nastrojami i ich niszczącym efektem czego rezultatem jest np. umiejętność wstrzymywania się od pochopnych, zainspirowanych emocjami ocen. Dobrze rozwinięta przejawia się prawością i szlachetnością, otwartością na zmiany czy swobodą w sytuacji niejasności.

3. „Zróbmy to lepiej”/Motywacja, zamiłowanie do pracy nie tylko ze względu na pieniądze czy pozycję, entuzjazm i wytrwałość w dążeniu do realizacji wyznaczonych celów. Przejawia się ambicją, optymizmem nawet w obliczu porażki, oddaniem firmie czy organizacji.

4. „Nie jestem pępkiem świata”/Empatia – zdolność rozumienia emocji innych ludzi oraz umiejętność ich traktowania zgodnie z ich emocjonalnymi reakcjami. Przejawia się gotowością promowania w organizacji talentów, wrażliwością na różnice kulturowe, życzliwością wobec klientów i odbiorców.

5. „Chodźcie za mną”/Umiejętności społeczne – celowa życzliwość, łatwość nawiązywania kontaktów, biegłość w zarządzaniu relacjami, znajdywanie płaszczyzny porozumienia i budowanie dobrych stosunków. Przejawia się skutecznością kierowaniu zmianą, darem przekonywania, umiejętnością tworzenia i kierowania zespołem po to aby skłonić ludzi do podążania w obranym przez nas kierunku.

Żyjemy w czasach krańcowej desperacji, wśród ludzi niezadowolonych ze swojej pracy, swojego życia, rodziny, znajomych, palących, pijących za dużo. Każdy chce być szczęśliwym, zdrowym człowiekiem posiadającym zabezpieczenie finansowe i dobre stosunki z rodziną. Należy przejąć kontrolę nad każdym aspektem swojego życia, ponieważ każdy z nas posiada talent, dar, umiejętności, które czekają tylko na odkrycie.

Znane są tysiące sposobów zabijania czasu, ale nikt nie wie, jak go wskrzesić.
– Albert Einstein –

 

Reklamy
By WALKIRIA

One comment on “Inteligencja emocjonalna i techniki mentalne w psychosyntezie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s